|
Yazar Mustafa KOÇAK
|
|
07 04 2008 |
|
|
|
Türklerin millî güreşidir. Çıkış yeri Orta Asya'dır. Anadolu'ya göç sırasında taşınan birçok millî değerler gibi kara kucak güreşleri de hemen hemen hiç değişmeden Anadolu'ya girmiştir. Türkler batıya doğru yayıldıkça yağlı güreşi tanımışlar ve yağlanma dışında kara kucak güreşine çok benzeyen bu güreşi de hemen benimsemişlerdir. Zamanla kara kucakta görülen birçok oyun türü ve özelliğini yağlı güreşle kaynaştırmışlardır. Ancak kara kucak karşılaşmaları, yağlı güreşten daha sert geçer.
Kara kucak; çimen ya da toprak meydanlarda kıran kırana yapılan bir serbest güreş türüdür. Yağlı güreşlerdeki kısbetin yerini kara kucak güreşinde "pırpıt" alır. Pırpıt kıl, bez, yelken bezi, kanaviçe gibi kumaşlardan yapılan bir tür kısbettir. Güreşçiler sağ ve sol ayak bileklerine kura numaralarına göre mavi veya kırmızı paça bağlarlar. Yağlı pırpıt giymek, vücudu yağlamak yasaktır. Yağlı olduğu saptanan güreşçiler müsabakaya alınmazlar.
Kara kucak güreşleri aşağıdaki yaş gruplarına, sıkletlere ve sürelere göre düzenlenir:
15-16 yaş grubu yıldızlar
Sıkletleri 35, 40, 45, 50, 55, 60, 65, 70 ve + 70 kg, süreleri 8 dk.
17-18 yaş grubu gençler
Sıkletleri 48, 52, 56, 60, 65, 70, 75, 81 ve + 81 kg, süreleri 10 dk.
19-20 yaş grubu ümitler
Sıkletleri 48, 52, 57, 62, 68, 74, 80, 82, 90 ve + 90 kg, süreleri 12 dk.
19-35 yaş grubu büyükler
Sıkletleri 48, 52, 57, 62, 68, 74, 82, 90, 100 ve +100 kg, süreleri 15 dk.
Güreşçiler kura numaralarına göre eşleşirler, birbirlerine en yakın numaralarla güreşirler. Tek kalan güreşçi tur atlayarak öne alınır. Bir defa yenilen sporcu elenir. En son turda 3 kişi kalırsa, bunlar birbirleriyle güreşmek suretiyle sıralama belirlenir. Eğer en son turda 4 kişi kalırsa eşleşerek galipler birincilik ikincilik, mağlûplar ise üçüncülük dördüncülük için güreşirler.
Güreşçiler kura numaralarına göre eşleşirler, birbirlerine en yakın numaralarla güreşirler. Tek kalan güreşçi tur atlayarak öne alınır. Bir defa yenilen sporcu elenir. En son turda 3 kişi kalırsa, bunlar birbirleriyle güreşmek suretiyle sıralama belirlenir. Eğer en son turda 4 kişi kalırsa eşleşerek galipler birincilik ikincilik, mağlûplar ise üçüncülük dördüncülük için güreşirler.
Yağlı güreşteki peşrevin yerini, kara kucak güreşinde "perdah" (çırpınma) almıştır. Perdah, peşrevden daha uzun ve daha hareketlidir. Kara kucak güreşinin yağlı güreşten en önemli farkı; kazanmak için rakibin iki omzunun yere getirilmesi gerekliliğidir.
Tuşla yenilme aşağıdaki durumlarda olur.
a. Tam köprü hâlinde,
b. İki omzun aynı anda yere değmesiyle,
c. Kündeden rakibini çevirirken başın yere değmesiyle.
Yaş gruplarında müsabaka süresi içerisinde tuş olmadığı takdirde güreşçilerin, müsabakanın başından sonuna kadar aldıkları puanlarla galip ve mağlûplar belirlenir.
Kara kucakta göz ve burna parmak sokmak, ağzından çekmek, boğazı sıkmak, kol ve bacak bükmek, vücuda yağ sürmek, tırnak batırmak, kafa atmak, vurmak, tekme ve yumruk atmak yasaktır. Çift sarma ve çift kapan oyunları da yasaktır.
Kara kucak güreşlerinde, müsabaka amiri, orta hakem, sayı hakemi ve cetvel hakemleri görevlendirilirler. Orta hakemin görevleri; müsabakayı başlatmak ve bitirmek, müsabakanın neticesini ilân etmek, yapılan oyunların puanlarını değerlendirmek ve tuşu tespit etmektir.
Önceleri kara kucak yapıp, daha sonra mindere geçen pek çok güreşçi vardır. Bunların en ünlüleri; Ahmet Yılmaz, Sadık Soğancı, Seyit Ahmet, Yaşar Doğu, Celâl Atik, Adil Candemir, Nasuh Akar, Sadık Esen olarak sayılabilir. Hepsi de birbirinden değerli bu güreşçilerin içinde kuşkusuz Celâl Atik ile Yaşar Doğu'nun ayrı bir yeri vardır, bunların yanında Adil Candemir, Nasuh Akar ve Sadık Esen uluslar arası alanda dereceye girmiş güreşçilerdir.
Orta Asya'dan gelen kara kucak, günümüzde bile eski ilgi ve önemini yitirmemiştir. Ufak farklılıklarla pek çok Anadolu yöresinde kara kucak turnuvaları düzenlenmektedir. Her yıl Amasya'da düzenlenen kara kucak güreşleri bunların en kapsamlısıdır.
|
|
