Bayrak bir milletin sembolüdür. O, milletin tanıdığı tüm manevî değerlerin özüdür. Son Türk devletinin bayrağı; I. Murat, Kosova Savaşı sonunda harp alanını dolaşırken, şehit kanları üzerine hilâl durumundaki ayın ve en yakın yıldızın yansımasından etkilenerek bayrağın öyle olmasını emretmiş, böylece Türk bayrağının bugünkü şekli ortaya çıkmıştır. Daha sonraları ufak tefek değişiklikler yapılmışsa da 22.9.1983’te çıkan 2893 sayılı Bayrak Kanunu ile bayrağımız son şeklini almıştır.

Bayrak törenlerinde kursiyerler, U şeklinde küçük gruplar hâlinde ayrı ayrı toplanırlar. U’nun açık yüzü göndere doğrudur. Nöbetçi grubun üç kişilik bayrak ekibi "Hazır ol!" komutu verir. Bayrak ortada bulunan kişidedir. Varsa TİT flâması yandaki nöbetçilerden birisindedir. Uygun adımla gelinir ve görevliler yerlerine geçerek bayrağın bağlanmasına yardım ederler. Bayrak, "sal" veya "sancak bağı" ile bağlanır. İstiklâl Marşı’nı yönetecek kişi ortaya gelir. Diğerleri kenara çekilir. "Hazır ol!" komutu ile herkes esas duruşa geçer. İstiklâl Marşı için "ses" verilir ve "5, 4" komutu ile başlar. Bayrağı serene toka etme işlemi "Korkma sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak" dizesinin sonuna kadar bitirilmelidir.

Tören sırasında yalnız liderler ve bayrak nöbetçileri selâm verirler. İstiklâl Marşı’nı yöneten görevini bitirdikten sonra cephe alarak bayrağı selâmlar.

Bayrak serenden indirilirken aynı tören yapılır. Ancak bayrak İstiklâl Marşı’nın sonuna kadar "yavaş, yavaş" indirilir. Bayrak indirildikten sonra katlanır. Yine üç kişilik bayrak ekibi tarafından nöbet teslim yerine gelinir. Diğer nöbetçi küçük grup bayrak ekibi karşısına gelir. "Şerefimle alıp korudum, aynı duygularla teslim ediyorum" denir. Yeni nöbetçi bayrağı öper ve teslim alır. Onlar da şerefle koruyacaklarını söylerler. O sırada tüm izciler esas duruşta beklerler. Seremoni bittikten sonra "rahat" komutu verilir.