Yeni sporculara küreğin öğretilmesi yarış teknelerinden biraz daha ağır, fakat daha sağlam olan eğitim teknelerinde başlar. Bu tekneler donanım açısından diğer teknelerle aynı özellikleri taşır. Küreğe yeni başlayan sporculara öncelikle çift kürek çektirilmesi önemlidir; çünkü hareketli bir oturağa oturan sporcu, kürek çekme sırasında teknenin dengesini sağlamak zorundadır. Balans diye adlandırılan denge hareketinde, küreklerin suya tam olarak oturması teknenin ileriye doğru hareketi açısından çok önemlidir. Teknenin büyüklük veya küçüklüğüne göre değişen dirsek açıklıkları, dirseklere bağlı tablaların üzerindeki mil ve ona bağlı olarak ray, sporcunun dengeli kürek çekmesini zorlaştıran etkenlerdir.

İyi bir antrenör elinde yetişen sporcu, yapacağı yoğun antrenmanlar sonrasında mükemmel bir tekniğe ulaşabilir.

İyi sporcu yetiştirebilmek, ancak iyi antrenörler aracılığıyla olabilir. Özellikle spor hakemliğinin gelişmesine paralel olarak, organların işlevini artıran antrenmanların etkileri daha iyi anlaşılmıştır. Uygun programlar hazırlamak için gerekli bilimsel temellerin yerleşmesiyle yarışların yalnız kaba kuvvetle kazanıldığı devirler geride kalmıştır. Bu sebeple kürek sporu; ancak üstün fizik, kondisyon yanında kusursuz bir tekniğe sahip sporcuların uluslar arası alanda başarı kazanabilecekleri bir spor olmuştur. Kürekte kondisyon geliştirme programları, kara ve su antrenmanlarını birlikte kapsar. Kara antrenmanları ile ağırlık çalışmalarının genel prensipleri oldukça basittir ve kolay uygulanabilir. Sudaki kondisyon çalışmaları ise belirli temel prensiplere dayanır. Bu yüzden kondisyon antrenmanları daha çok belirli prensiplerin geliştirilmesini ve uygulamasını sağlamaktan ibarettir. Ancak kürek tekniğinin öğretilmesi oldukça zorlu bir iştir. Burada antrenörün bilgisini aktarma yeteneği yanında, her bireye değişik bir yaklaşım göstermesi zorunludur. Herkesin fiziksel, zihinsel ve psikolojik yapısı farklı olduğundan, başarılı olmak için öğrenme yeteneği yanında bu faktörler de hesaba katılmalıdır. Ekipler oluşturulurken bütün bu noktalarla birlikte yaş, boy, fiziksel avantajlar ve bireylerin sosyal durumları da göz önüne alınmalıdır.

Eskiden sporculara hareketler parçalara bölünüp ayrı ayrı uygulatılarak öğretilirken, kürek gibi karmaşık hareketler dizisi içeren spor türlerinde bu görüş artık geçerliliğini yitirmiştir. Yeni araştırmalara göre hareketlere bütün olarak yaklaşmak ve önemli ayrıntıları bütünlük içinde geliştirmek daha başarılı sonuçlar vermektedir. Eğer hareket ilk anda bütün olarak verildiğinde anlaşılamayacak kadar karmaşıksa, genel prensiplere sadık kalmak koşuluyla kolaylaştırıcı önlemler almak şarttır. İlk olarak teknede denge sorununu ortadan kaldırmak, öğrenmeyi kolaylaştırır. Oturak çalışmadan ya da palayı çevirmeden kürek çekmeyi öğrenmek, kolaylaştırıcı başlıca önlemlerdir. Ancak kürekçi, mümkün olduğu kadar çabuk gerçek koşullara döndürülmelidir. Eğitim sırasında öğretilen her yenilik ve değişiklik sporcuda performans düşmesine neden olacağından sabırlı olmak gerekir.

Kürek sporu, genelde dayanıklılık ve kuvvette devamlılık içeren bir spor türüdür. Yeni başlayan sporcularda hafif olan antrenmanlar, öğrenmenin ilerlemesiyle birlikte artar ve yılda 5000-6000 km kürek çekmeye kadar ulaşır.

Kürekte hemen tüm vücut kasları koordinasyon içinde çalışır. Kürek suya girerken vücudun geriye yönelmesini (gövdebacak açısından büyümesi), kalça ve pelvis kasları birlikte sağlar. Bu sırada kollar ve gövde bilinçli bir şekilde kilitlenir. Kürek suda sürülürken üst baldır kasları çalışarak bacağı iter. Ayak bileği de alt baldır kaslarının yardımı ile açılır. Hareket boyunca kalça kasları vücudu daha da geriye iter. Bacağın kuvvetinin küreğe azamî oranda iletilmesi için kürek suya girdiği andan itibaren sırt kilitlenmeli, kollarla sağlam bir bağlantı sağlanmalıdır.

Hareket sırasında gövde ile bacaklar arasındaki uyum bozulursa, küreğe iletilen kuvvet de önemli ölçüde azalır. Kolların hareketini etkileyen kasların doğru kullanımı önemlidir. Bu kuvvetin açısı ve palanın sudan yüksekliği omuz kasları ile ayarlanır. Küreğin sonunda dirsekteki çekici kaslar, topacı göğse doğru çekerken kolları yana ve omuzları geriye doğru açar.

Son olarak ön kol itici kasları, bilekleri hafifçe iter ve küreğin hareketi yön değiştirir. Gövdenin öne doğru hareketi, ileri itilen topacın yüksekliği ve karın kaslarının etkisi ile başlar. Bunun arkasında yer alan kas grupları kasılır ve vücudu öne doğru çeker. İyi bir performans açısından solunum kaslarının önemi de unutulmamalıdır.

Bunlar; diyafram, kaburgalar arası kaslar ve boyun kaslarıdır. Solunum egzersizleri, bu kasları geliştirerek, kürekçinin en etkin ve verimli biçimde nefes almasını sağlar. Vücut performansı yanında günümüzde gelişen teknikler, kürekte daha mükemmel dereceler elde edilmesine olanak vermektedir